Rixke Rail’s Archives

Accueil > Het Spoor > Geschiedenis > Van Sporeghem Junior > De wedstrijd van Rainhill

De wedstrijd van Rainhill

vendredi 23 janvier 2009, par rixke

Toutes les versions de cet article : [français] [Nederlands]

De wedstrijd van Rainhill was beslissend : er werd een locomotief gebouwd die al de principes bezat die zij later behouden heeft. De directeurs van de « Liverpool & Manchester Railway » begiftigden hem met een prijs van 500 pond voor « de meest geperfectioneerde locomotief ». Vier locomotieven kregen toelating om deel te nemen aan de wedstrijd die plaats had te Rainhill, van 6 tot 14 oktober 1829, in aanwezigheid van 10.000 nieuwsgierigen. De machines dienden een trein van 20 ton te slepen tegen 16 km/h over een afstand van 1 mijl 3/4.

  • De NOVELTY, van Erickson en Braithwaite, rustte op vier wielen met ophanging, waarvan een paar aangedreven werd door twee verticale cilinders. Een omgebogen vlampijp doorliep driemaal de stoomketel. Twee blaasbalgen verzekerden de luchttoevoer in de gesloten vuurhaard. Het ritklaar gewicht van deze machine bedroeg 3.911 kg.
  • De SANS PAREIL, van Timothy Hackworth, woog 4.851 kg, had eveneens vier wielen en twee verticale cilinders. Een rechthoekig opstaande pijp verbond de vuurhaard met de schoorsteen die zich aan dezelfde kant bevonden.
  • De PERSEVERANCE, van Burstall, een kleine machine op vier wielen met verticale stoomketel, woog slechts 2.895 kg.
  • De ROCKET (Raket) was gebouwd door Robert Stephenson, maar Henry Booth, de secretaris van de maatschappij, stelde voor een stoomketel met 25 koperen vlampijpen te gebruiken. Marc Seguin hield er precies dezelfde mening op na. De « Rocket » had vooraan twee drijfwielen van 1,454 m doorsnede, en achteraan twee draagwielen van 76 cm. De twee achteraan gebouwde cilinders hadden een schuine stand van 35 graden. Het ritklaar gewicht beliep 4.318 kg.

De « Rocket » en de « Sans Pareil » deden hun eerste proefnemingen op 6 oktober. Daarna kwam de « Novelty » die een zeer gunstige indruk liet ; zij bereikte 45 km/h, maar een der blaasbalgen barstte open.

De 8°, werd door de inrichters gevraagd, de machines een bijna ononderbroken afstand van 112 km te laten afleggen tegen een gemiddelde van 16 km/h. De « Rocket » volbracht de rit tegen 25 km/h, met een maximum van 47 km/h. Na herstelling zette de « Novelty » haar weg voort maar werd door nieuwe tegenslagen opgehouden. De « Sans Pareil » deed haar proefnemingen de 13°, maar talrijke beschadigingen stelden er een einde aan. Bovendien was haar verbruik aan cokes overdadig. De 14° legden de « Novelty » en de « Perseverance » er het bijltje bij neer.

De prijs ging derhalve naar de « Rocket » die door de inrichters werd aangekocht. Die machine, die het prototype werd van al de locomotieven die er op volgden, deed achteraf 85 km/h over een afstand van 6 km 600.

De « Onvergelijkelijke » van Timothy Hackworth die eveneens deelnam aan de wedstrijd In Rainhill (1829).

Bron : Het Spoor, december 1961