Gestuwd door de tijd (VII)

1 2

Een andere stimulans voor de ontwikkeling van het internationaal reizigersverkeer, is het immer groeiend aantal van de speciaal voor reisbureaus ingelegde treinen.

Van jaar tot jaar groeit het aantal mensen dat, voor een paar weken, uit de koortsachtige jacht en het oorverdovend geraas van de moderne samenleving wil wegvluchten. De levensstandaard verhoogt, de arbeidsvoorwaarden verbeteren, de omvang van de vrije tijd neemt toe. De zucht naar verse kennis en de betovering van onbekende einders lokt de mensen naar het buitenland. Doch de hedendaagse sterveling heeft alle zin voor besparing nog niet verloren. Bovendien, heeft hij een hekel aan het zenuwslopend organiseren van een individuele reis.

Om aan zijn verlangens tegemoet te komen, hebben de reisbureaus de collectieve verlofreis ontworpen: zij bieden de vakantiegangers voordelige, forfaitaire prijzen aan, waarin de kosten voor het vervoer, de huisvesting, de eetmalen en tal van ontspanningen en uitstappen vervat zijn. Zo moet de moderne mens zich geen zorgen meer maken en bekomt bij voorwaarden die hij zelf nooit had kunnen afdwingen.

Om hun prijzen zo interessant mogelijk te kunnen berekenen, zijn de reisbureaus evenwel verplicht een groot aantal reizigers samen te brengen over een lange periode die, doorgaans, loopt van mei tot september.

Dat is een buitenkansje voor de spoorweg die, met het vervoer van die reizigers, gedurende vijf maanden en verscheidene keren per week, zijn materieel degelijk kan gebruiken. De spoorwegen staan daarom zeer gunstig gezind tegenover deze vaste cliënteel en bieden de reisbureaus een belangrijke tariefvermindering aan op voorwaarde dat hun verkeer een minimaal gemiddelde per jaar bereikt. De organisatie van deze toeristische diensten wordt uitgewerkt in een Internationale Conferentie van Reisbureaus (C.I.T.A.) [6], die periodiek samenkomt in de grote steden van de betrokken landen en waaraan de West-Europese spoorwegen en verscheidene agentschappen deelnemen.

Nu wij toch op commercieel gebied vertoeven, kunnen wij hier ook nog even wijzen op de belangrijke rol van de, in 1892 opgerichte, O.C.T.I. (Centrale dienst van het internationaal vervoer per spoor) die, met zijn twee organen: de C.I.V. (Internationale Conventie voor reizigersvervoer) en de C.I.M, (Internationale Conventie voor goederenvervoer), zorg draagt voor de naleving van het internationaal vervoercontract, d.w.z, de rechten en plichten van de spoorwegen en spoorweggebruikers op het stuk van het goederenvervoer of het vervoer van reizigers en reisgoed. Verder houdt het in 1903 opgerichte C.I.T. (Internationaal Comité van het vervoer per spoor) zich bezig met het uitwerken van het internationaal vervoerrecht en het eenvormig maken van reglementeringen op dit stuk. Hiertoe stelt het de “bijkomende, eenvormige beschikkingen” (de “D.C.U.”) van de C.I.V. of C.I.M. op.

Laten wij nu nog even overgaan naar het technisch gebied om te vermelden dat de Internationale Conferentie voor de technische eenheid van de spoorwegen (U.T.), opgericht in 1881, de technische voorschriften bepaalt waaraan de spoorlijnen en -voertuigen voor het internationaal transito-verkeer moeten voldoen.

En, last but not least, nog een paar woorden over de U.I.C. (Internationale Spoorwegunie) die in 1922 te Parijs werd opgericht. Het huidige doel dat de U.I.C. in haar gespecialiseerde commissies tracht te bereiken is:

• De voorwaarden van aanleg en exploitatie van de spoorwegen eenvormig maken en verbeteren met het oog op het internationaal vervoer;
• De coördinatie en de eenheid van handeling tot stand brengen van de niet-gouvernementele internationale spoorwegorganisaties die zich bij haar op 1-1-1951 hebben aangesloten (C.I.T., L.I.M., R.I.C., R.I.V., U.R.F.) [7];
• De leden-administraties vertegenwoordigen in vreemde organismen, zoals de U.N.O., de Europese Conferentie van de Ministers van Verkeerswezen, de Internationale Kamer van Koophandel, de Organismen voor Toerisme, enz., voor het onderzoek van de gemeenschappelijke problemen.

De beslissingen van de U.I.C. kunnen als verplichtingen of als aanbevelingen gelden; zij worden bekendgemaakt met “U.I.C. fiches”.

(Wordt voortgezet.)

1 2