Bruggen en viaducten

De erste spoorwegbrug werd, in 1824, geworpen te West-Auckland, op de Stockton & Darlington. Het was eens te meer een werk van G. Stephenson. Ze was gemaakt van ijzer en gietijzer en werd slechts in 1901 vervangen. De oudste brug over een spoorweglijn werd eveneens door G. Stephenson gebouwd, en wel te Rainhill in 1829. Om de werken uit te voeren, werd een modelspoorbaan van natuurlijke grootte aangelegd.

Houten viaducten werden zowat overal algemeen gebruikt en hebben lange tijd stand gehouden in de twee Amerika’s. De viaduct van Val-Fleury, te Meudon, op de lijn Parijs - Versailles, gebouwd omstreeks 1885, is een van de eerste kunstwerken in metselwerk.

De eerste grote bruggen van gietijzer waren die van Newcastle, welke 408 meter lang was en gebouwd werd door R. Stephenson en die over de Rhóne, tussen Tarascon en Beaucaire, door Paulin Talabot. I.K. Brunel bouwde nabij Plymouth de eerste belangrijke brug met dubbele buisvormige bogen. De eerste buisvormige bruggen met rechthoekige doorsnede, van staalplaat, werden door R. Stephenson op een hoogte van 30 meter over de Conway en de Menay geworpen. Deze laatste, de «Britannia Bridge», dagtekent van 1850. Die twee bruggen verbinden de eilanden Holyhead en Anglesey met elkaar en met het land van Wales. Samen met Ross realiseerde hij de «Victoria Bridge» over de Sint-Laurens, op de lijn New York - Canada (25 overspanningen, 2.740 meter).

In Duitsland zijn bruggen van traliewerk geen zeldzaamheid: Offenburg, Keulen, Kehl. Die van Bordeaux, welke 630 meter lang is, dagtekent van 1860.

De befaamste hangbrug was die van de Niagara. Ze werd aangevangen in 1852 en ingewijd in 1856. De enige overspanning, die 249 meter lang was, verhief zich 74 meter boven de rivier. Ze werd door een metalen boogbrug vervangen.