De beschermings-neuzen van de locomotieven reeks 62 worden versterkt

Sedert de treinen sneller rijden en minder geluid maken, zijn de risico’s van botsingen aan de overwegen tussen locomotieven en wegvoertuigen toegenomen.

Bovendien heeft de verhoging van de tonnemaat van de vrachtwagens voor gevolg dat, in geval van botsing, de schade die onze locomotieven hierbij oplopen, met de dag aanzienlijker wordt. Erger nog is dat dergelijke botsingen de veiligheid van onze bestuurders hoe langer hoe meer in ’t gedrang brengen.

Om dat alles te verhelpen heeft de Directie MA een systeem uitgewerkt om de neuzen te versterken van de locomotieven van de reeks 62 (type BB, 1 400 pk. dieselmotor GM en elektrische transmissie - foto 1). De versterking is bedoeld om, in geval van botsing, de kracht van de schok op te vangen en aldus de veiligheid van het personeel dat zich in de stuurcabine bevindt, te verhogen.

Ze bestaat erin twee platen A aan de basis van de bestaande stijl B te lassen (foto 2) en een bijkomende stijl C te monteren. De onderkant van deze stijl C wordt aan het frame en aan één van de platen A gelast, terwijl de bovenkant met stijl D verbonden wordt. Op die manier worden beide kanten van de stuurcabine (kant bestuurder en kant begeleider) versterkt.

Het gaat hier om een vrij belangrijke onderneming waarbij 134 locomotieven betrokken zijn welke als volgt over de tractie-werkplaatsen verdeeld zijn : Haine-St.Pierre : 10 ; Hasselt : 20 ; Kinkempois : 6 ; Kortrijk : 22 ; Merelbeke : 34 ; Schaarbeek : 17 ; St.-Ghislain : 25.

Gelet op hel speciale aspect van de uit te voeren laswerken en ten einde te voorkomen dat de betrokken diesellocomotieven tegelijkertijd in elke tractiewerkplaats zouden worden geïmmobiliseerd, lag het voor de hand deze transformaties te concentreren in een enkele werkplaats, die dan over een gespecialiseerd personeel en aangepaste uitrusting zou beschikken. De ideale oplossing zou geweest zijn, gebruik te maken van de immobilisatieperiode van de locomotieven tijdens de grote herstelling in de centrale werkplaats Salzinnes. Aan die oplossing was evenwel een groot nadeel verbonden : de grote herstelling van de locomotieven van de reeks 62 wordt slechts vanaf 1974 uitgevoerd en zal tien jaar in beslag nemen. Daar deze uitvoeringstermijn te lang bleek, diende men naar een andere regeling uit te zien.

Het is de werkplaats voor dieseltractie van Kortrijk die voor een oplossing gezorgd heeft, vermits ze zich bereid verklaard heeft zich met de ontworpen transformaties te belasten.

De uitvoering van dat werk verloopt in vrij moeilijke en ongunstige omstandigheden. De lassers moeten bestendig gehurkt, gebogen of op de knieën werken, in een zeer beperkte ruimte die bovendien nog verontreinigd wordt door de rookgassen welke evenwel door twee krachtige ventilators weggezogen worden (foto 3).

Het betreft hier bovendien een werk waarbij brandgevaar niet uitgesloten is Om die reden dient de neusruimte vooraf grondig gereinigd te worden : de elektrische kabels die gevaar lopen bij het laswerk vuur te vatten of beschadigd te worden, worden verwijderd.

Voor de eigenlijke uitvoering van het werk heeft WDT Kortrijk een ketting ontworpen waarvan de opeenvolgende fasen in onderstaande tabel weergegeven zijn :

Vanaf de 5e werkdag wordt een tweede locomotief onder handen genomen zodat het werk parallel verloopt op twee afzonderlijke kettingen.

Na de periode van negen werkdagen wordt de locomotief terug in dienst gesteld met een verhoogde veiligheidswaarborg.

De eerste wijziging werd in WDT Kortrijk uitgevoerd in december 1970. Einde 1971 waren reeds 45 locomotieven versterkt en bij het huidige uitvoeringstempo zullen de 134 locomotieven van de reeks 62 voor eind 1973 een versterkte neus hebben.