De lijdensweg van de „forens”

Onder deze titel beschreef Newsweek van 18 januari II. de nachtmerrie die de Amerikaanse forens elke dag beleeft omdat hij niet kan beschikken over een degelijk gemeenschappelijk vervoer. Wij weten wat ons te wachten staat indien er geen radicale maatregelen getroffen worden om die hel te vermijden waar „naar het werk gaan een afschuwelijke onderneming is”.

Laten we even volgend zinnetje opvangen: „Een van de redenen waarom de verovering van de maan betrekkelijk gemakkelijker bleek te zijn, is dat de Amerikanen schijnen te denken (Joost mag weten waarom) dat het een verhevener onderneming is drie mannen een reis van een miljoen mijl te laten doen dan wel een miljoen mensen een reis van drie mijl te laten afleggen”.

Gaandeweg worden de steden verzamelplaatsen van torengebouwen waarin alle mogelijke activiteiten geconcentreerd worden. Er zullen dus hoe langer hoe meer reizigers naar die grote centra vervoerd moeten worden. Bij ons bevordert de Staat gelukkig de bouw van metronetten in de belangrijke steden en steunt hij ook nog de ontwikkeling van spoorweglijnen in die agglomeraties zelf en in hun onmiddellijke omgeving. Enkele jaren geleden heeft men gemeend de secundaire lijnen te moeten opgeven; men stelt vast dat het spoor de nieuwe problemen van vervoer over korte afstand op de meest sociale wijze kan oplossen.

De omstandigheden zijn zodanig veranderd dat een terugkeer naar het verleden niet meer mogelijk is. De Belgische spoormannen beleven een nieuwe jeugd: ze staan in dienst van een onderneming die het oog gericht houdt op de toekomst, een toekomst waarin men niet de helse moeilijkheden van de Amerikaanse forens zal hoeven te verduren.