Canada: Leve de trein!

Het tijdschrift „Au Fil du Rail”, van onze Canadese collega’s, publiceert een causerie gehouden voor Radio-Canada door een habitué van het vliegtuig. Daar die mijnheer een broertje dood had aan de eindformaliteiten van deze vervoerwijze, nam hij de trein.

„Ik deed er goed aan, zei hij, want, eerste voordeel, ik bleef gespaard van de vervelende tocht naar het vliegveld... Het tweede voordeel is dat men op het laatste ogenblik in het station mag aankomen. Ik arriveerde er, inderdaad, vijf minuten vóór het vertrek. Niemand vond dat ongewoon, noch de klerken aan de loketten, noch de hostesses die gewoonlijk, in dergelijke gevallen, trappelen van ongeduld. Neen, ik kocht doodeenvoudig een krant, stapte in en verdiepte mij in mijn lectuur, dan is de trein vertrokken... Het reisgenot, ten slotte, wordt u eveneens door de trein bezorgd. Er is, op de eerste plaats, voldoende ruimte; onnodig te discussiëren over een besproken plaats of zich in bochten te wringen om naar een enge toiletkamer te gaan; geen problemen wanneer men in de gang wandelt... Men kan zijn benen uitstrekken of zelfs, naar hartelust, het restauratierijtuig of de bar opzoeken, en men voelt het zo dat men niet genoopt is fijne manieren te hebben...”

En die heer raakte niet uitgepraat over de trein. Lange afstanden worden, weliswaar, per vliegtuig in een kortere tijd afgelegd. Maar, indien men rekening houdt met de eindformaliteiten, is de treinreis voor tal van verbindingen schier niet langer; bovendien gaat de tijd die zij langer duurt niet verloren: men kan rustig een maaltijd nemen in het restauratierijtuig, lezen, zijn werk organiseren, uitrusten of zelfs slapen...