Spoormannen en film

Op 28, 29 en 30 oktober ll. hebben de spoormannen van Couillet-Montignies, Andenne, Hoei-Zuid en Ciney een flink handje toegestoken aan een ploeg Franse cineasten die naar België waren gekomen om de spoorwegopnamen van een spionnagefilm „Coplan prend des risques” te draaien.

Die ploeg, van de Parijse firma „Cinéphonic”, mocht op sommige punten van ons net filmen en had de voorgeschreven vergoeding betaald om te beschikken over een speciaal uitgeruste goederentrein die door een diesellocomotief van het type 200 gesleept werd. Dat was dan de louter administratieve en financiële kant van de zaak. Uit het hierna volgend relaas zal evenwel blijken dat er heel wat meer nodig was om de uiterst bewogen opnamen tot een goed einde te brengen.

Een der voornaamste problemen waarmee de groepsdirecties van Charleroi, Luik en Namen en, derhalve, de inspecteurs van de beweging en de stationschefs van de gekozen plaatsen hadden af te rekenen, was wel het onderbreken van de dienstregelingen, noodzakelijk om de maneuvers te kunnen uitvoeren van de trein die in de film een hoofdrol vertolkt. Daar die maneuvers en het bezetten van de hoofdsporen zo waarheidsgetrouw mogelijk dienden te worden uitgevoerd, zonder evenwel aan de regelen van de veiligheid te raken, kan men allicht begrijpen dat de specialisten van de groepen Charleroi en Namen het niet onder de markt hebben gehad.

Het draaien van enkele „acrobatische” tonelen zou evenwel de vindingrijkheid en het geduld van allen op de proef stellen, van de regisseur, Maurice Labro, tot de seingever die de overweg te Couillet-Montignies bediende. Kalmte en bekwaamheid bij de enen, durf en lichaamskracht bij de „stuntman”, de „invaller” voor Dominique Paturel, die tot viermaal toe in een stortwagen van de rijdende trein moet springen, na zich vooraf aan de buitenzijde van de reling van de voetgangersbrug te hebben laten bengelen. Koelbloedigheid en zelfbeheersing bij Roger Dutoit, de sympathieke Belgische acteur die, aan het stuur van zijn wagen, in een razend tempo op het nippertje onder de sluitbomen van de overweg doorsuist. Het verbijsterende krassen van de kettingen van de tweede slagboom over het dak van de auto, zal de getuigen van dit hallucinant toneeltje, waarbij de mannen van het seinhuis een zeer delicate rol vervulden, ongetwijfeld nog lang in de oren klinken.

De getuigen? Daar valt heel wat over te zeggen! Rondom het station van Couillet krioelde het van druk doende mensen: technici van cinema en televisie, autografenjagers die het vooral op de actrice Virna Lizi gemunt hadden, arbeiders uit de omliggende fabrieken en, ten slotte, de onvermijdelijke, gapende lanterfanters die de politie slechts met moeite uit het veld van de camera’s kon houden.

Eigenlijk beleefden al die mensen een echt buitenkansje. Zo hebben zij kunnen genieten van het bravourestuk van drie spionnen, echte spitsboeven, die in volle rit op een der wagons met auto’s klauterden, die voor de gelegenheid aan het konvooi waren toegevoegd. Ten slotte was er een kort en heel wat minder bewogen toneeltje, waaraan de politieofficier van het station met brio deelnam, en dit in het bijzijn van de wellicht ietwat watertandende collega’s...

De opnamen van de tweede dag geschiedden in volle baan, tussen Andenne en Ampsin. Ze werden, helaas, gehinderd door een ijzige en hardnekkige mist, waardoor het merendeel der voorziene tonelen niet kon opgenomen worden. Denk eens aan: het betrof niet meer of minder dan een vervoerende achtervolging over gesloten wagens en wagens met oprolbaar dak, te midden van een helse scène met revolverschoten, en tegen meer dan 30 km per uur. Die dag hadden de stationschefs en de machinistinstructeur de handen vol, doch, bij het vallen van de avond, toen alle aangezichten door vermoeidheid getekend waren, moest men ervaren dat er nog een derde werkdag zou bijkomen. Met een ongeziene ijver en een voorbeeldige geest van samenhorigheid zorgden de spoormannen, zo voor de vuist, voor materieel, personeel, en... nieuwe dienstregelingen voor de volgende dag, ditmaal op de lijn van Ciney naar Evrehailles.

De avond van die derde dag, welke niet op het programma stond maar door een ideaal weertje werd begunstigd, waren alle spoorwegtonelen gedraaid zonder het minste incident. De producers glunderden en waren opgetogen over de rustige bekwaamheid en het verlangen om goed te doen waarvan alle Belgische spoormannen, zonder onderscheid, in deze niet alledaagse omstandigheden blijk hadden gegeven.

Thans is de film voltooid.

Als bewijs van hun waardering voor de N.M.B.S., hebben de leiders van de firma Cinéphonic er prijs op gesteld de HH. Van Cauwenberghe, directeur C, en Lataire, directeur P.S., hartelijk te komen danken. De „première” van „Coplan prend des risques” zal plaats hebben te Charleroi. Volgens het verlangen van de producers zal de opbrengst van die gala-avond overgedragen worden aan onze Kas der Sociale Werken, ten voordele van de vakantie der kinderen.