De evolutie van de seinposten

1 2

 De vooruitgang tijdens de na-oorlogse jaren

Vanaf einde 1944, begon de N.M.B.S. gezwind haar verwoeste instellingen weer in orde te brengen. De meeste seinposten werden volgens de oude toestanden weder opgebouwd. Maar de nieuwe Directie E.S. bracht de beginselen samen waarop de snellere evolutie zou gebaseerd worden die thans vaste vormen aanneemt en die inzonderheid geleid heeft tot het in dienst stellen van de “al-relais” posten.

Die beginselen bestaan o.a. :

• in het opstellen van nieuwe kableringsschema’s voor de dag en nachtlichtseinen, waardoor de kostprijs der kabels met 40 tot 60 % kan verminderd worden in vergelijking met de uitrustingen die vóór de laatste oorlog op de lijnen Charleroi-Namen en Brussel-Antwerpen aangewend werden ;
• in het op punt stellen van geïsoleerde spoorstroomkringen om hen in ruimere mate te kunnen toepassen op de automatische werking van de seinen ;
• in een verbetering van de talrijke monteringen die aan de geëlectrificeerde lijnen eigen zijn ;
• in het opstellen van talrijke technische bepalingen, waardoor het moest mogelijk worden, tegen een goedkopere prijs, een uitstekend en ruimschoots gestandardiseerd materieel te bekomen.

 De “al-relais” posten

Anderzijds, verschenen tegen het einde van de laatste oorlog, eerst in Frankrijk en later op de buurnetten, nieuwe electrische bedieningsposten zonder mechanische inklinkingen [3]. Die posten, waarin alle inklinkingen door electrische relais worden verwezenlijkt, doen ons denken aan een speelgoedspoorweg met “drukknopjes”.

De seingevers bedienen elke wisselstraat met een of twee knoppen of met een sleutel en de bewerkingen in het spoor verlopen automatisch ; het sein wordt opengesteld zodra de vereiste veiligheidsvoorwaarden verwezenlijkt zijn.

Drie posten van deze nieuwe familie werden op ons net te Zinnik, te Heist en te Aalst in dienst gesteld. Hun montering, die aan gespecialiseerde firma’s werd toevertrouwd, werd bestudeerd door onze ingenieurs en werkmeesters die er ook toezicht op hielden. Zij was voor allen een goede leerschool.

En onlangs ontstond op het net van de N.M.B.S. een electrische “al-relais” bedieningspost die aan onze wijze van exploiteren is aangepast en die volledig door onze gespecialiseerde diensten bestudeerd en opgesteld werd.

 Morgen

Die “al-relais” posten waren, in het begin, alleen bestemd voor de grote stations.

In het licht van de laatste verwezenlijkingen, die samen met de invoering van de lichtseinen, ook de technische verbeteringen, voortvloeiende uit vroegere studiën, nuttig hebben aangewend, kunnen wij thans reeds voorzien dat de nieuwe techniek van de “al-relais” posten tot vele, minder belangrijke instellingen zal uitgebreid worden.

Deze evolutie zal geleidelijk verlopen : de mechanische seinhuizen zijn stevig opgevat en honderden ervan, die door het streven naar een economische exploitatie niet zullen uitgeschakeld worden, zullen nog zeer lang in dienst blijven. Maar bij gelegenheid van aanpassingswerken op de lijnen of in de stations en van onvermijdelijke hernieuwingswerken, nemen de lichtseinen de plaats in van de seinen met armen, waardoor de deur voor de nieuwe posten geopend wordt.

Meer uitgestrekte gebieden, ontdaan van de lasten veroorzaakt door de bewaking van de overwegen, zullen door een zelfde post kunnen bediend worden. Het net van stalen draden zal geleidelijk uit de zijpaden, uit de perrons en uit de tussensporen van onze stations verdwijnen...

Zou de seingever van heden die, heel comfortabel achter zijn lessenaar gezeten de sleutels bedient, en nog even waakzaam als zijn voorgangers, aandachtig naar de lichtaanduidingen kijkt die hem door geperfectioneerde controletoestellen verschaft worden, zou die seingever van heden met weemoed kunnen terugdenken aan de wisselwachter van gisteren ?

1 2