Groot-Brittannië: weg met discriminatie!

Van bij het prille ontstaan van de spoorwegen werden er in de treinen aan het „zwakke” geslacht enkele bijzondere privileges toegekend in de vorm van afdelingen en wachtkamers uitsluitend voor dames.

In sommige, weinig herbergzame uithoeken van de wereld bestaan nog steeds een heleboel schikkingen voor alleen reizende dames, vooral als ze ’s nachts reizen. Een van onze lievelingsvoorschriften in dit verband is het reglement van de Pakistan Western Railways dat alleen reizende dames in eerste klasse ’s nachts het gezelschap toestond van „een hond of van een bediende, maar niet van beide samen” en dat zelfs vandaag nog steeds aan de binnenkant sluitende deuren en rolluiken voorschrijft in de voor dames gereserveerde afdelingen. In Groot-Brittannië, zo lazen wij onlangs in de „Railway Gazette International”, is al deze hoofsheid echter tot verdwijnen gedoemd. De Sex Discrimination Act, die in 1976 van kracht wordt, is er in de eerste plaats op gericht al de discriminerende maatregelen ten nadele van de dames af te schaffen, maar een van de meer ironische gevolgen van de wet is dat de BR verplicht zal zijn eveneens een hele reeks discriminerende maatregelen ten gunste van de dames af te schaffen. De juridische diensten van BR hebben alvast besloten dat uitsluitend voor dames gereserveerde afdelingen en wachtkamers, evenals allerhande voordelen – goedkopere biljetten voor winkeltrips en dgl. – waarmee men poogde de huisvrouwen ertoe te verleiden meer de trein te gebruiken, zullen moeten verdwijnen.

Tegelijkertijd met het openstellen, voor dames, van een aantal tot nu toe uitsluitend voor heren bestemde bastions (en vice versa natuurlijk) zullen vermoedelijk ook pittoreske zinnen zoals „vrouwen en kinderen eerst” en „beman de reddingssloepen” gedoemd zijn te verdwijnen.