Zouden jullie het geweten hebben?

Oordelend dat het gemeenschappelijk vervoer in de Brusselse agglomeratie ernstige moeilijkheden deed rijzen die niet zo maar konden worden opgelost met de middelen waarover men beschikte en dat bovendien het verkeer er al even druk was als in sommige steden uit andere landen die het noodzakelijk hadden geacht een ondergronds spoorwegnet aan te leggen, ontwierp de Algemene Maatschappij van economische spoorwegen een plan voor een hoofdstedelijke metro. Gelet nochtans op de toenmalige (…)

Brussel krijgt zijn eerste verkeerslichten: ze worden geplaatst bij de kruispunten van de Wetstraat, de Regentlaan en de Kunstlaan. Om de weggebruikers duidelijk te maken dat het verkeer in een bepaalde richting onderbroken is, vertoont het toestel in lichtgevende rode letters het woordje „Halte”. Het verkeer gaat dus verder in al de richtingen die niet door het woordje „Halte” gemerkt zijn. De opeenvolgende veranderingen van het verkeer worden door een elektrische bel aangekondigd.

Het plan voor de verbinding, ter studie sedert 1900 en door de regering aan een speciale commissie toevertrouwd, wordt definitief opgegeven. De regering oordeelde inderdaad dat het probleem zich niet meer op dezelfde wijze stelde en dat het bovendien, uit technisch oogpunt, niet meer gerechtvaardigd was: de zes ontworpen sporen waren ontoereikend en de snelheid waarmee de afstand tussen Noord en Zuid kon worden afgelegd, vooral vanwege het bochtige tracé, lag veel te laag. Natuurlijk had de (…)

De Koninklijke Maatschappij voor Landbouw en Plantkunde heeft haar XXVIIIe wedstrijd voor stationsversiering georganiseerd, ditmaal voor de Oostvlaamse stations. De ereprijs werd toegekend aan station Bellem, de grote prijs aan Wetteren en de eerste prijs aan Zeveneken.

In 1926 vroeg men zich af of de spoorweg de concurrentie van de auto moest vrezen? Om die vraag te beantwoorden, verwees men toen al naar de USA waar 1 inwoner op 6 een auto bezat (tegen 1 op 60 in België). Welnu, dat de Amerikaanse spoorwegmaatschappijen toen de auto niet als hun concurrent beschouwden, moge blijken uit het feit dat ze hem als een hulpmiddel aanwendden, net als de SNCF overigens, om hun vervoer te ontwikkelen.
De Pennsylvania subsidieerde zelfs de transportondernemingen (…)

Een dagblad met een ernstige reputatie meldde, uit zeer goede bron, dat er weldra op de lijn Hasselt - Lanaken proeven zouden worden gedaan met het oog op de elektrificatie van die lijn. En dan te bedenken dat het geen aprilvis was.

Heus, men sprak er al over in 1926. In een door het Congres van het Nationaal Syndicaat der Spoormannen aangenomen resolutie drong die organisatie er bij de regering op aan dat de aan de gang zijnde proefnemingen met de automatische koppeling zouden worden uitgebreid en ijverig voortgezet, ten einde de keuze van het beste systeem te bepalen.

In de nacht van 31 augustus op 1 september 1926, te nul uur om precies te zijn, nam de NMBS bezit van het spoorwegnet.
Volgens de pers verliep de operatie zonder administratieve incidenten. Niemand merkte er wat van, te meer daar het slechts een overdracht van de boekhouding betrof. Het personeel bleef op zijn post en werkte doodgewoon verder alsof er niets was gebeurd.