Over trams en autobussen

Om op een ernstige noot te eindigen, kunnen wij er hier even aan herinneren dat de Belgische tramconstructeurs dikwijls successen hebben gekend bij de uitvoer van hun materieel.
Nu nog veroveren zij de wereldmarkt. Zo werd onlangs een contract met Brazilië afgesloten voor de levering van 62 motorrijtuigen. Zonder er identiek mee te zijn gelijken die stellen sterk op de nieuwe reeks 7900 van Brussel. Ze zijn bestemd voor de Maria de Garcialijn te Rio de Janeiro. Er worden slechts zes trams (…)

In het begin van de XXe eeuw werd de vooruitgang van de automobielconstructie benut om in enkele Europese en Amerikaanse steden, onder de naam „autobus”, openbare vervoerdiensten te organiseren.
Met het oog op de eventuele indienststelling van een autobuslijn tussen de Grondwetplaats en het Terkamerenbos, werd te Brussel, in 1904, een enquête gehouden. Het onderzoek was allesbehalve gunstig voor de autobus: de bevolking wou er niet van weten. De gemeente Ukkel, bij voorbeeld, was van (…)

Op de eerste stoomtram die regelmatige buurtdiensten onderhield, nl. tussen Charleroi en Gilly, enerzijds, en tussen Charleroi en Montignies-sur-Sambre, anderzijds, bestond het waarschuwingssein uit een bel waarvan de klepel werd aangedreven door een excentriek dat op een van de assen was vastgezet.
Naargelang van de tijd die er tussen twee klepelslagen verliep, konden trambestuurder, reizigers en voetgangers uitmaken hoe snel de tram reed.

Tot na de oorlog 14-18 beperkten ouderwetse reglementen de snelheid van de „Amerikaanse spoorwegen of trams” tot 12 km/u. In de tijd dat de tram in België werd ingevoerd, rechtvaardigde die slakkegang zich gedeeltelijk door de schrik die de paarden voor deze „wagens zonder gespan” hadden.
„Wat de paarden het meest van al afschrikt bij de gemotoriseerde trams of zelfbewegende Amerikaanse omnibussen”, aldus een toenmalige verslaggever, „is dat ze een onbespannen voertuig zien naderen dat (…)

De definitieve oplossing die de snelle opgang van de tram zou bevorderen, werd in 1893 van toepassing: de elektrische stroomvoorziening over de volle lengte van het parcours. Te Brussel reed de eerste elektrische tram op de ringlanen: hij werd in 1894 plechtig in gebruik genomen. We kunnen er hier misschien terloops aan herinneren dat de „trolley” een uitvinding is van een Belgisch ingenieur.

In 1879 introduceren de „Brusselse Tramwegen” de stoomtractie op de lijn van Ukkel, tussen de Stefaniastraat en de Globe, via de steenweg op Charleroi en de Brugmannlaan. De proefnemingen waren echter weinig overtuigend, terwijl de overheid als gevolg van de talrijke klachten van de toenmalige ecologisten het gebruik van stoomtractie op de lijn verbood. De locomotieven werden dan maar door muildieren vervangen.

In dat jaar werden de „Tramways bruxellois” geboren. Hoeveel toen wel zo’n tramritje kostte? Bij wijze van voorbeeld geven we je graag enkele tarieven: Liedtsplein - St.-Gillis: 0,40 fr.; Liedtsplein - Noordstation: 010 fr.; Liedtsplein - Zuidstation: 0,45 fr.; Laken - Noordstation: 0,25 fr.; Laken - Anderlecht: 0,60 fr.
Omgerekend in goudfranken kost zo’n ritje tegenwoordig heel wat minder dan in de tijd van de paardentractie. En dan maar klagen over voorthollende prijzen!
Natuurlijk (…)