De prentbriefkaart, die je in zekere zin de ooggetuige van «La Belle Époque» zou kunnen noemen, is een uitzonderlijk document voor wie de geschiedenis van de spoorwegen wil bestuderen. Ongewild immers is ze, bij wijze van spreken, een tijdsbeeld dat het mogelijk maakt dieper door te dringen in de schijnbaar mysterieuze Spoorweg wereld.
Buiten deze historische waarde van de illustratie is er natuurlijk ook nog de niet te verwaarlozen sociale en zelfs poëtische waarde van de boodschap die op (…)
Articles les plus récents
-
De postrijtuigen
5 september 2008, door Rixke -
Buitengewone vervoeren
5 september 2008, door RixkeTe allen tijd heeft de spoorweg beschikt over een voordelig tuig om goederen te vervoeren. Zijn snelheid, de grote vervoerscapaciteit van zijn treinen, de betrekkelijk lage kostprijs van de zendingen die men hem toevertrouwde, maakten hem weldra tot een geduchte concurrent voor het wegvervoer en de binnenscheepvaart. Het Beheer van de Spoorwegen liet niets onverlet om een cliënteel te bevredigen die steeds talrijker en veeleisender werd. Om concurrerend te blijven, diende het zijn materieel (…)
-
De verovering van het spoor
5 september 2008, door RixkeMet behulp van onze verbeelding en onder gelelde van een leerling-opzichter van Bruggen en Wegen, zullen we enkele ogenblikken teruggaan tot ’t ontstaan, tot de pionierstijd van het „Spoor”. Zo zullen we dan vertoeven op twee werkterreinen: tussen Diest en Mol, waar een lijn van militair belang wordt aangelegd (1877), en op de hoogten van het plateau van Herve, waar aan de aanleg van een meer vredelievende lijn gewerkt wordt.
Uittreksels uit het „dagboek” van onze jeugdige opzichter zullen (…) -
Getuigen uit het verleden
5 september 2008, door RixkeLaten we even de ogen sluiten, onze zorgen, de steedse opwinding en het dagelijks gewoel vergeten. Laten we onze geest een ogenblikje verpozing gunnen... bij wat oude prentbriefkaarten die ons willen laten dromen. Gaandeweg wellen vage, ver verwijderde herinneringen die in ons het zachte geruis van een wellicht vervlogen maar nog altijd levendig verleden aanwakkeren. In het diepste van ons hart zwelt een lange zucht tot een langzame mengeling van gelach, verdriet, kleuren en rouw. (…)
-
Prentkaarten varia
5 september 2008, door RixkeDe prentbriefkaart heeft meer dan een gelaat, zoals wij tijdens onze spoorweg-zwerftochten hebben kunnen vaststellen. Steeds hebben wij ons beijverd om sommige van haar schilderachtigste aspecten te belichten. Ook hebben wij niet nagelaten de aandacht te vestigen op de ruime betekenis die ze heeft op het gebied van de Industriële archeologie van de spoorweggebouwen die verdwenen of onherstelbaar geteisterd zijn.
Laten we echter niet vergeten dat 1976 het jaar is van de landschappen !
De (…) -
De spoorweg van Dender en Waas
5 september 2008, door RixkeDe spoorlijn Aat - Lessen - Geraardsbergen - Ninove - Denderleeuw - Aalst - Schellebelle, die in de vorige eeuw aangelegd werd, loopt door drie welvarende en dichtbevolkte streken. Ze verbindt de Dendervallei met het Waasland en was in die tijd een belangrijke schakel in de rechtstreekse aansluiting van de hoofdstad met Gent, vermits je tot dan toe alleen maar via Mechelen en Dendermonde de Arteveldestad per trein kon bereiken.
Oost-Vlaanderen en Brabant zijn landbouwstreken met hier en (…) -
En de trein, die floot...
5 september 2008, door RixkeNa de vele uitstapjes die we samen hebben ondernomen, heeft de infrastructuur van het spoor haast geen geheimen meer voor ons. Talloze uren hebben we gesleten in wachtkamers en op perrons, waar tocht en doelloze stappen de ongekroonde koningen zijn. Wij zaaien met gulle hand, voor wie ze grijpen wil, enkele kruimels van lijdzaam wachten, van moeizaam ingetoomd ongeduld, van dromerige blikken... En toch valt er wat te beleven voor wie maar kijken wil. Duizend en één kleine, kleurrijke details (…)
-
Voor wie even wil schuilen
3 september 2008, door RixkeTe allen tijd heeft de NMBS het comfort van haar reizigers behartigd. In dat opzicht heeft ze overigens nooit een onderscheid gemaakt tussen het comfort van de reiziger die al knusjes in zijn rijtuig zit en dat van zijn lotgenoot die zich nog even moet ophouden in haar stations of op haar perrons.
Gelukkig maar zouden we zeggen, want ons zeeklimaat zegent ons vooral met regen en wind, en vaak ook met frisse temperaturen. Heus, regenjassen en paraplu’s hangen in ons land nooit lang in de (…) -
De vormingstations
3 september 2008, door RixkeVandaag blijven we niet rondhangen om elkaar op perrons of in wachtkamers te verdringen.
We gaan dromen of althans onze nieuwsgierigheid voldoen in de wereld van de vormingsstations waar elke dag de wagens een vreemdsoortig ballet opvoeren, begeleid door korte, metaalklankachtige, knarsende of vertwijfelde akkoorden.
Om te weten in welke toonsoort deze symfonie, dat „licht en klankspel” - geschreven is, trekken we naar een van de sympathiekste gewesten.
Verscholen tussen twee plateaus (…) -
Seinen
3 september 2008, door RixkeMet jullie goedvinden, zullen we nu eens rondtoeren in het domein van de seinen die overal als trouwe wachters voor een veilig treinverkeer zorgen.
Maandag. We vertrekken om 6 u. 54 uit Brussel-Zuid naar Chimay waar we om 10 u. 43 aankomen. Bijna vier uren om 127 km af te leggen. Het treintje lanterfant gezapig op de enigszins kronkelige reisweg: hij rijdt voorbij Clabecq, Ecaussinnes-Carrières, Houdeng-Goegnies, Binche, Fauroeulx en Lobbes,
De Prins van Chimay verkreeg de concessie voor (…)
Rixke Rail’s Archives